Gent verraste me volledig. Ik kwam binnen bij Yalo — een hotel dat voelt alsof je in een magazine stapt: warme kleuren, zachte stoffen, sfeervolle verlichting, muziek die precies goed zit. Mijn kamer was modern en comfortabel, met een bed waar je in wegzakt en een badkamer waar je langer doucht dan nodig. Alles ademde stijl.
Overdag dwaalde ik door het historisch centrum. Middeleeuwse gevels, pleinen waar mensen uren bleven hangen, geur van wafels in de lucht. Ik voelde me vrij, zonder haast. En elke keer als ik terugkwam bij het hotel voelde het alsof ik een plek binnenstapte waar de energie omhoog gaat.
’s Avonds ging ik naar het dakterras. Het werd mijn favoriete plek. Cocktail, zachte lichten, uitzicht over daken en torens — alsof de stad speciaal voor jou even stilstaat. Later at ik in het restaurant beneden: levendige ruimte, goede sfeer, gerechten die je niet snel vergeet. Daarna nog een drankje aan de bar, gesprekken met onbekenden, lachen tot laat.
De kamers zijn stil, ondanks het leven beneden. Ik sliep alsof iemand de wereld even op pauze zette. ’s Ochtends ontbijt, muziek, mensen met plannen, en ik dacht: dit is precies hoe een stedentrip moet voelen. Geen hotel om alleen te slapen, maar een plek die je deel laat worden van de stad.
