Er zijn van die hotels waar je binnenstapt en meteen weet: dit wordt bijzonder. Hotel The Craftsmen gaf me precies dat gevoel. Een historisch pand aan de gracht, houten balken boven je hoofd, zachte kleuren, kunst, oude elementen die fluisteren over vroeger. Toen ik mijn kamer binnenstapte, voelde het alsof ik deel werd van de stad — niet als toerist, maar als bewoner.
Ik had uitzicht op de gracht. ’s Ochtends trok ik de gordijnen open en zag kanoërs stil door het water glijden, fietsers langs het raam, lucht vol ochtendmist. Ik dronk koffie terwijl de stad ontwaakte — een moment dat je onthoudt.
Mijn kamer was warm en rustig. Een goed matras, fijne kussens, kleine details die liefde voor stijl verraden. ’s Middags liep ik zonder plan door de stad. Geen metro, geen taxi — gewoon wandelen. Over bruggetjes, langs cafés waar de deuren open stonden, langs gevels vol bloemen. Het hotel ligt precies zo dat alles dichtbij voelt maar binnen stiller wordt dan je verwacht.
’s Avonds zat ik met een glas wijn op bed, raam open, geluid van de stad zacht als achtergrondmuziek. Je voelt geschiedenis, maar met het comfort van nu. Niet groots, niet massaal — juist persoonlijk.
Dit is een hotel voor wie Amsterdam wil voelen zoals het echt is. Niet gehaast, maar poëtisch. Romantisch zelfs. Slapen aan de gracht maakt iets los: je kijkt anders, langzamer, aandachtiger. Ik heb genoten van elke minuut.
